Pok-Balochistan Wants Liberation from Pakistan: ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਗੁਆਂਢੀ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ – ‘ਪੰਜਾਬਿਸਤਾਨ’ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਬਲੋਚਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਪੀਓਕੇ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕ ਮੁਨੀਰ ਅੱਗੇ ਝੁਕਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹਨ।
Pakistan Protest News: ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਇੱਥੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੰਕਟ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਜ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਸੰਕਟ ਨਾਲ ਜੂਝਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਹਰ ਫਾਲਟ ਲਾਈਨ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ ਹੈ। ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਹੰਗਾਮਾ ਹੈ, ਆਰਥਿਕ ਸਥਿਤੀ ਦੀਵਾਲੀਆ ਹੈ, ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸਰਹੱਦੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਅਸੰਤੋਸ਼ – ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਲੋਚਿਸਤਾਨ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਖੈਬਰ ਪਖਤੂਨਖਵਾ ਵਿੱਚ ਵਿਦਰੋਹ ਅਤੇ ਅੱਤਵਾਦ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਧਿਕਾਰਤ ਕਸ਼ਮੀਰ (PoK) ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਅੱਗ ਭੜਕ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਸ ਵਕਤ PoK ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਇਸਲਾਮਾਬਾਦ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਸੰਕੇਤ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਪਕੜ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਬਲਕਿ ਉਸਦੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਪੁਰਾਣੇ ਉਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ-ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ PoK ਦੇ ਲੋਕ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੀਰਪੁਰੀ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਡਾਇਸਪੋਰਾ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਕਥਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ PoK ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲ ਰਹੇ ਹਨ।
ਕਿਉਂ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਖੂਨ ਵਹਾਉਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਨ
ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਜਾਂ ਸੈਕੂਲਰ-ਲਿਬਰਲ ਸੋਚ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਨਾ ਹੀ PoK ਦੇ ਲੋਕ ਅਚਾਨਕ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਦਰਅਸਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮਾਬਾਦ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ। ਉਹ ਖੁਦ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਸ ਇੱਕ ਹੋਰ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਾਲ ਬਲੋਚਾਂ ਜਾਂ ਪਸ਼ਤੂਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਜਾਗਿਆ, ਇਹ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਣਗਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਤੋਂ ਸੁਲਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸਦੀ ਤੁਰੰਤ ਵਜ੍ਹਾ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਲੰਬੀ ਆਰਥਿਕ ਗਿਰਾਵਟ ਰਹੀ ਪਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਧਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਤਰਫ ਝੁਕਦੇ ਰਹੇ। ਬਾਕੀ ਸੂਬੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਟੁਕੜਿਆਂ ‘ਤੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਅਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਵਿਗੜੀ ਤਾਂ ਟੁਕੜੇ ਵੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ। ਬਿਜਲੀ ਮਹਿੰਗੀ ਹੋਈ, ਸਬਸਿਡੀ ਘਟਾਈ ਗਈ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਸੜਕਾਂ ‘ਤੇ ਉਤਰ ਆਈ
ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ ਬਦਲੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਚੀਜ਼ਾਂ
ਆਜੀਵਿਕਾ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਏ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਦਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਦਲਾਅ PoK ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਕਥਾ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਹੈ। 3 ਕੌੜੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਹਨ-
- ਪਹਿਲਾ ਆਜ਼ਾਦ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਝੂਠਾ ਹੈ। ਅਸਲੀ ਤਾਕਤ ਇਸਲਾਮਾਬਾਦ ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਮੁਜ਼ੱਫਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
- ਦੂਜਾ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਨਾ ਤਾਂ ਫੌਜੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੂਟਨੀਤਕ ਤਾਕਤ ਕਿ ਖੇਤਰੀ ਸਥਿਤੀ ਬਦਲੇ।
- ਤੀਜਾ ਕੰਟਰੋਲ ਰੇਖਾ ਦੇ ਉਸ ਪਾਰ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਦਿਖ ਰਹੀ ਆਰਥਿਕ ਪ੍ਰਗਤੀ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਨਾਰੇ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਦਬਾ ਸਕਦੀਆਂ। ਇੰਨਾ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਕੂਟਨੀਤਕ ਰੂਪ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ। 10 ਸਾਲ ਤੱਕ ਹਾਸ਼ੀਏ ‘ਤੇ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਧਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵ ਮੰਚ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਗਿਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸਾਵਧਾਨੀ ਵਰਤਣ ਦੀ ਨਸੀਹਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਕਸਰ ਸਾਮਰਿਕ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਰਣਨੀਤਕ ਤਾਕਤ ਸਮਝ ਬੈਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੱਚਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। 1960-70 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਚੀਨ-ਅਮਰੀਕਾ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਪੁਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਹਿਮ ਸੀ, ਪਰ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਪੂਰਬੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਬਣਿਆ। ਜ਼ਿਆ-ਉਲ-ਹੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਫਗਾਨ ਜਿਹਾਦ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ੱਰਫ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 9/11 ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਪਰ ਨਤੀਜਾ ਸੀ ਇਸਲਾਮਿਕ ਕੱਟੜਤਾ ਦਾ ਫੈਲਾਅ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਸਥਿਰਤਾ। ਇਹ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਰਾਜ ਦੀ ਮੂਲ ਸੰਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਨਿਹਿਤ ਹਨ।